Stop rassenvermenging van dieren

De Raad van Beheer wil het fokken van kwalitatief hoogwaardige rassen bevorderen en daarmee rassen beschermen tegen - soms erfelijke - afwijkingen. Samen met de aangesloten rasverenigingen werkt de Raad van Beheer daarom aan een fokbeleid, dat voldoet aan de eisen die de overheid daar via de Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren aan stelt. Daarnaast stimuleert, initieert en co÷rdineert de Raad onderzoek op het gebied van gedrag, gezondheid en welzijn van honden. (overgenomen uit bovenstaand boekwerkje)

Wanneer we hondenrassen met elkaar gaan kruisen ontstaat er een "vuilnisbakkenras". Dit zegt eigenlijk al genoeg.
Je hoort tegenwoordig ook steeds vaker van aggresieve honden die mensen aanvallen. Het is goed mogelijk dat dit komt doordat de mens rassen is gaan kruisen.
In de veehouderij wordt ook enorm veel vermengt. Daardoor hebben we nu koeien die wel 50 liter melk geven per dag, terwijl dit vroeger veel minder was. Gevolg is wel dat deze koeien minder lang leven en vatbaar zijn voor allerlei ziektes. Ze hebben veel minder weerstand. Er zijn nog maar weinig oude koeienrassen over. Enkele boeren hebben nog van deze oude rassen die veel minder melk geven maar wel met minder problemen veel ouder worden.
In de veehouderij wordt ook veelvuldig gebruik gemaakt van kunstmatige inseminatie (k.i.). Hiermee kan men gemakkelijk rassen met elkaar mengen en hoeft een boer geen stier meer te hebben, wat toch wel gevaarlijke dieren zijn. Maar k.i. bevruchtingen hebben tot gevolg dat de nakomelingen minder sterk zijn dan wanneer er een bevruchting heeft plaats gevonden op een natuurlijke manier door een mannetjes dier. Kalvermesters weten bijvoorbeeld dat kalveren uit Ierland sterker zijn dan kalveren uit Nederland. Dit omdat de koeien in Ierland nog bijna allemaal door stieren worden gedekt, dus op de natuurlijke manier. Dit is in Nederland niet het geval.
Ook heeft k.i. de volgende nadelen: het vermengen van de genetische basis van een ras (denk maar aan het stelselmatig inkruisen met
Holstein-Friesian in het zwartbont koeienras). Zo vermindert de diversiteit, en ontstaan er genetische ziekten. Een voorbeeld is bovine leukocyte adhesion deficiency (BLAD) dat veroorzaakt werd door een genmutatie in het DNA van een succesvolle fokstier. Ook kan de nadruk op het fokken richting een betere melk- of vleesproductie leiden tot minder aandacht voor aspecten als ziekteweerstand, sterkte van bouw of natuurlijk afkalven.

 

De opzet van de rassenvermenging was en is om een zo rendabel mogelijk dier te kweken die past in onze efficiŰnte manier van veehouderij. Dus draait het alles om geld.
De ziektes die regelmatig opduiken in ons land en in de wereld, denk aan vogelpest en varkensgriep, zouden die een gevolg zijn van het rassen vermengen? Ook in de bijenwereld heeft men te maken met vele soorten ziektes die o.a komen door het wereldwijd uitwisselen en kruisen van bijenrassen. Beginnend imkers wordt geleerd in de boeken: "Hou rekening met een tegenvallend resultaat als je verschillende rassen verenigt. Waarschijnlijk is er dan een communicatieprobleem: er zijn namelijk aanwijzingen dat er tussen rassen taalverschillen voorkomen." De imkers hebben te maken met de varroamijt. Dit is een mijt die in het broednest kruipt en daar o.a. de vleugels van de jonge bijen aantast. Nu is men bezig om varroa tollerante bijen te kweken. Hierbij wordt gekeken naar genetica, bepaalde eigenschappen, structuur, enz. Of dit uit eindelijk allemaal ten goede van de bij is, is maar de vraag.
De overbekende postduif is niet een origineel ras. Een paar honderd jaar geleden bestond deze nog niet, maar is ontstaan door rassenvermenging.
Dierenfokkers kruisen bepaalde dieren met elkaar om zekere gedragspatronen te verzekeren. Echter zijn veel fokkers er al achter dat bepaalde kruisingen tot karakterafwijkings leiden, dus degeneratie. Hoeveel raszuivere dieren lopen er nog in Nederland? Bijna alle dieren, op de meeste insecten na, zijn gemengd, gekweekt en dus niet meer raszuiver.

In de paardenfokkerij worden onder toepassing van niets ontziende prestatiekeuringen bepaalde paarden families geselecteerd en vormen een soort van adel onder de paarden. Door het rein houden van hun bloed kunnen deze paarden hun prestaties en kenmerken vasthouden en doorgeven. Hierbij dient dan wel een ijzeren wet van hoogwaardigheidsteelt gehandhaafd te worden, zodat een echte edel-fokkerij ontstaat. Bij de volbloedfokkerij worden de moederdieren angstvallig behoed voor onbevoegde vaderdieren. De reden hiervoor is heel begrijpelijk, want op de vlakke renbaan kan geen halfbloed met volbloed paarden wedijveren.



Bovenstaande foto's zijn van twee paarden: een Bels en een Arabier. Van beide kunnen we zeggen dat het prachtige dieren zijn, namelijk elk in zijn ras. Wanneer wij ze zo naast elkaar zien, valt ons duidelijk een groot verschil op wat we samenvattend kunnen uitdrukken met de woorden "zwaar" en "slank". Dat kan, want ras betekent harmonie, evenwicht, eenheid en stijl. Het zou niet kunnen, niet in harmonie zijn, het zou stijlloos zijn geweest, wanneer de Bels de hals en kop van de Arabier gehad zou hebben, of andersom. Het merkwaardige hiervan is, dat wij met ÚÚn oogopslag zien of het paard in harmonie / stijl is. Er moet iets zijn dat het gehele paardenlichaam als het ware beheerst, doortrekt. Dit 'zekere iets' is waar het omgaat. Want dit 'iets' is het wezen wat wij met het woord ras aanduiden wat alle vormen en onderdelen aangaat. Dit geldt niet alleen voor het lichamelijke maar ook voor het geestelijke.

Enkele gekruiste koeienrassen:
Brangus
De Brangus is een kruising tussen een Zeboe en Brahman of een Zeboe en Nelore. De dieren zijn enkel voor de vleesindustrie. Oorspronkelijk kwam alleen de kleur zwart voor, maar rood komt nu ook steeds vaker in beeld.
Beefalo
Dit is per definitie geen koeienras, maar een kruising tussen een koe en een bizon.
Kempens Roodbont
Een melkkoe uit BelgiŰ en is een kruising van Rode Holstein. Dit met doel om de melkproductie te verhogen.

Wij kennen bij onze huisdieren, duiven, paarden, hoenders, honden, enz. alle mogelijke rassen. Het merkwaardige is zelfs, dat men als volslagen leek in staat is om zonder meer de bloedreinheid van een dier te onderkennen. Dit is alleen mogelijk, omdat in een rasdier iets tot uitdrukking komt, dat de bastaard niet heeft, iets, dat hij zou willen noemen zijn adeldom. De straathond of elke andere bastaard mag nog zozeer op een bepaald hondenras gelijken, hij is daarvan onmiddellijk door een merkbare disharmonie in gestalte, houding en uitdrukking van de kop te onderscheiden. Het mag wonderlijk schijnen maar niettemin is het toch waar, dat ook bij de mens de zuiverheid van ras door een adeldom, welke zich in het gehele wezen openbaart, te onderscheiden is. Rashonden hebben erfelijk vastgelegde kenmerken, in een voor dat ras karakteristieke combinatie, met elkaar gemeen. Honden van ÚÚn ras lijken op elkaar, qua uiterlijk maar ook qua karakter en gedrag.

In Elsevier 19maart 2015 stond dat de Nederlandse Overheid 120.000 euro toekende aan de Stichting Zeldzame Huisdierrassen, om Groninger Blaarkoppen, Zeeuwse trekpaarden en nog een paar dozijn rassen "weer een wezenlijk onderdeel van de samenleving te laten zijn."
Dus wat dieren betreft streeft de Overheid wel naar het in stand houden van de rassen, maar wat mensen betreft niet.

De Stichting Zeldzame Huisdierrassen vindt het belangrijk om rassen te behouden. Daar zijn volgens hun meerdere redenen voor:

1. Het ras heeft cultuur historische waarde.
2. Het ras heeft ecologische waarde.
3. Het ras heeft momenteel een sociaal economische waarde.
4. Rassen zijn ontwikkeld tot populaties met een unieke genetische samenstelling.
5. De mogelijkheden te behouden om toekomstige vragen uit de markt te kunnen beantwoorden.
6. Het bewaren van rassen is een vorm van verzekering tegen toekomstige veranderingen in productiemethoden.
7. Rassen met een hoge strategische waarde kun je veilig stellen.
( Zie voor een verdere uitleg van elk punt: http://szh.nl/behoud-van-zeldzame-rassen/ )

Ras bij den mensch is evenals bij planten en dieren, eeuwige gestalte, een erfelijk vastgelegd specifiek zijn. Ras is eeuwige wezenswet, die ook geestelijk, in karakter en persoonlijkheid en in alle uitingen des levens zich openbaart. Evenmin als een dashond den wil en den lust tot rennen heeft, aan den hazewind eigen, evenmin is de hazewind geschikt voor het aanleren van de kunstjes van een poedel. Een Senegalees die Fransch leert en in Frankrijk woont, wordt geen Franschman, blijft een neger; een Jood die Nederlandsch spreekt, denkt Joodsch en blijft een Jood, omdat noch aan het bloed, noch aan de ziel iets te veranderen valt. (P. E. Keuchenius)

Wie zich bezig houdt met het fokken van vee, honden, hoenders, konijnen enz., is er op uit, om de beste eigenschappen van zijn dieren door te fokken, zoals de vakterm luidt. De veehouder legt zich toe op het fokken van jong vee, waarvan de ouders bekend staan door hun melkopbrengst met hoog vetgehalte, of uitmunten in bouw, structuur e.d. De kynoloog let op mooie lijnen, goede beharing, en als het gaat om gebruikshonden, op goede jacht of speureigenschappen, enz. De pluimveefokker op fraaie dieren en hoge eieropbrengst, terwijl de konijnenfokker weer zijn aandacht schenkt aan dichtbehaarde mooie pels, of mals vlees. Zo heeft ieder zijn richtlijnen waarnaar hij fokken wil. Tegenover sportfokkerij, staat de nutfokkerij. Het is niet te ontkennen, dat ook de sportfokkerij zijn nut kan hebben.
Wie ziet b.v. niet gaarne een prachtig getekend konijn, mooie vogel, sierlijke Barsoi (Russische windhond) en wie wordt niet bekoord door de aanblik van een mooie stal Lakenvelder rundvee?
Ons Hollands rundvee is ver buiten de grenzen van ons land gewild om de hoge melkopbrengst, of melkopbrengst met hoog vetgehalte. De Saanengeit vond in ons land grote verbreiding en voor veel geld werden Saanenbokken uit Zwitserland ge´mporteerd. De Duitse Herder vindt voor politiedoeleinden zijn weg en zo zouden we kunnen doorgaan. (Het Bijenboek. door Joh. A. Joustra)

Hieronder volgen enkele fotos van een tentoonstelling bewijs, registratiebewijs en dierenpaspoort. Duidelijk is te zien dat er bij honden gesproken wordt van ras en soort.

In het dierenpaspoort wordt ook nog duidelijk onderscheid gemaakt tussen soort en ras.

In het clubblad van Pincherhonden, genaamd V.F.L.D Pinsch, stond het volgende artikel te lezen:
           
                            Gouden erespeld voor Rinus Timmers (kennel v. Majori's Donk)
Niet alleen honden kunnen een uitzonderlijke prestatie neerzetten, ook menig kynoloog doet dit. Om de inzet en prestaties van deze mensen te waarderen, kent de Raad van Beheer verschillende onderscheidingen. EÚn daarvan is de "gouden erespeld". Dit is de hoogste onderscheiding die iemand kan krijgen die wordt gezien als "buitengewoon verdienstelijke kynoloog".
Een kennel beginnen is meestal nog niet zo moeilijk. Maar als kennel blijven bestaan en jaar in jaar uit je eigen inzetten om een ras te behouden en te verbeteren is meestal iets wat slechts weinigen kunnen (en willen) volhouden. De familie Timmers van kennel v. Majori's Donk weten wat het is en dat heeft geresulteerd in het feit dat de kennel ruim 30 jaar bestaat.

 


 


bastaard Collie / Whippet


bastaard Rottweiler / Labrador retriever